خواب و همه حسرتهای اتاق من . . .  

نواي گيتار سانتانا ،

                            فنجان قهوه يی كه سرد شده،

                                                                 آواي اذان از منارها ی مسجدارک 

  و من ، كه بيدار در بستر خواب

                                          در مانده از درك هوشياری عالمم /

 تلفن جيغ می كشد  /

                                  با خود می پندارم كه خوابم  /

 يك، دو، پنج ، هشت .... /

                                     همچون يك جنين خود را در بستر جمع ميكنم ،

                                                                                                 گرد می شوم /

 ميخواهم به ياد بياورم ،

                                 آن زمان را كه در رحم مادر

                                                                      با تاپ تاپ قلبش می خوابيدم،

                                                  بيدار می شدم/

باران نم نمش را به شلاق رگبار می بخشد/

                                                           شيشه ای مي شكند ،

و من بی فايده خواب را در نابوده سكوت می جويم/

باد سردی می وزد،

                                    باد دربند و دركه /

يادش بخير،

                  رضا ، مسعود، فرزاد و من /

                                                          چه زود سر نوشت عشق را به يغما برد/

 از چهارمان دو مُردند و دو نيز خواهند مُرد/

                                                           همگان اين را سرنوشت می خوانند ! ، /

 بايد تسليم بود؟ /

پدر بزرگ ميگفت:همه آمده ايم تا بميريم،

                                                     به من دوازده ساله /

و عاقبت در صدمین سال تنهايي مُرد/

                                                نه، او را همچون سرهنگ آئورليانو به جوخه اعدام نسپردند/

 سرطان يارش شد/

 با چشمان بسته

                     به خود می خندم /

                                               به تفاوت سرنوشت پدربزرگها ،

                                                                                          به تفاوت من و گابريل /

 می خواهم بخوابم،

                          شايد در خواب ، آرامشی ، سكوتی بيابم/

ساعت برقی بعد از من بيدار شده ، . . . ای خواب آلوده،

می توانست بيشتر استراحت كند

                                              تا يك نفس نگويد

:omid, open your eyes /

                                               و من به روزی می اندیشم ...

 كه با تمنا از فرشته خواستم صدايش را به ساعت ببخشد /

                                                                             فرشته ای که  دوستش می داشتم،

چه خوب بود اگر آن روز خواب بودم و هرگز او را نميديدم /

 چشمانش جادوی من شد در آن عصر پاييزی /

و هشت سالی را با مغز ربوده من به بستر خواب رفت /

 آه خواب ، . . .

 چه بی فايده می جويمت /

                                    تو را نيز همچون  رضا، فرزاد ، فرشته و سكوت

به تمام حسرتهای اطاق آشفته تر از مويم می افزايم/

 چشمانم را در ميان غوغای بی آرامش بر هم ميفشارم/

                                                                              سانتانا از   la  isla  bonita  می خواند /

 و من بايد خواب خواب بودن را ببينم  /

                                            مانند همه روزهای زمستانيم ...

زمستان ۸۲ / تهران / امید صیادی

نفس را از من بگیر .. گور بابای صداقت ...  

نفس را از من بگیر .. گور بابای صداقت  :

لحظه خوب . . .  

   لحظه خوب   ...................

/ ارديبهشت ۸۴ / تهران اميدصیادی 

شارون آریل و استون نداره 

پیش از متن :

{ مرگ 345 زائر حج در مراسم رمی جمرات را تسلیت میگویم }

اگه هر غرب نشینی کرمانشاهی به حساب بیاد .. اگه هفت سال با هفت روز یکیه ..

 پس شارون هم آریل و استون نداره !!! :

روز داخلی _ برنامه عصرانه ساسان کمالی ...  کرمانشاهی ها در صفحات لس آنجلس تایمز .

خبر :  یکی از اهالی کرمانشاه اعلام کرده هر کس خبر مرگ آریل شارون را به او بدهد مبلغ

 پانصدهزار  تومان مژدگانی دریافت میکند . ضمن اینکه ایشان قول داده درصورت مرگ شارون

 تا یک هفته در تمام شهر شیرینی و نان برنجی پخش خواهد نمود .!!!

مرگ شارون  به سود و مرتبط با  کدام کرمانشاهی است من نمیدانم اما میدانم که این روزها

هر آواره از این جا مانده و از آنجا رانده ای که در غرب کشور اطراق میکند خود را به هزار ضرب و

 زور کرمانشاهی معرفی میکند و این بی وطنان احتمالا خبر ندارند که کلیمیان کرمانشاه قرنهای متمادی

در این شهر ساکن بوده اند و موجبات رونق تجارت شهر را فراهم آوردند .

 این باب کردن یهودی ستیزی با بهانه آروزی مرگ شارون به نفع مردمانی که دیر زمانیست در کنار

 یکدیگر به آرامش زندگی کرده اند نیست .

شارون جنایتکار ، مفسد ، شقی و هر چیز دیگری که باشد باید بپذیریم که حسابش جز با خداوند

نیست و هر لحظه که اراده یزدان باشد   جانش  به جان آفرین باز میگردد ...

و البته من هم کرمانشاهی هستم اما  نه تنها در آرزوی شنیدن خبر مرگ شارون نیستم بلکه اصولا من

عاشق شارون هستم ...  باور کنید این شارون اونقدرها هم که میگن  بد نیست .. ببینید  :

همان روز .. همان داخلی .. اخبار شبکه یک سیما .. برنامه مجله هنری هقته ..

آقای خبرنگار  ( با خوشحالی و شعف ):  بینندگان عزیز و علاقمند به سینما در جریان باشند که امشب

در برنامه سینما 1  فیلم سینمایی هفت روز در تبت پخش میشه که امیدوارم تماشای این فیلم بسیار زیبا

رو از دست ندید . !!!

لعنت به هر چی مُخبر بی سواد و بی معلومات عمومیه .

به راحتی آب خوردن اسم فیلمی به این شهرت رو عوض میکنند و مجری محترم هم که انگار موقع گزارش

دست به آب تشریف داشتن اصلا انگار نه انگار .. توضیح بی توضیح ..

اسم صحیح فیلم < هفت سال در تبت > هست . محصول 1997 و بازی براد پیت در نقش" هانریش هارر"

کوهنورد اتریشی که از ملازمان دالایی لاما شد دراین فیلم به کارگردانی" ژان ژاک آنو" دیدنی است .

البته اقدام  محترمانه  سینما یک به خاطر واکنش سریع نسبت به مرگ " هارر "  که چند روز پیش

در سن 93 سالگی به رحمت ایزدی شتافت  حائز اهمیت است  .

حالا یک بار دیگه تیتر مطلب رو بخونید ...

اطلاعیه مخصوص پرشین لاگ  

اطلاعیه مخصوص گروه  پرشین لاگ :

دوستان عزیز پرشین لاگی ، تمامی آنچه که در متن این اطلاعیه خواهید خواند اخباری است

که بنده به عنوان واسطه نقل کننده آن هستم و در برابر هر گونه تغییر احتمالی و یا حتی

 کنسل شدن کل موضوع مسئولیتی متوجه من نخواهد بود .

بزودی فضایی جدید به عنوان پیش در آمدی بر سایت پرشینلاگ  راه اندازی خواهد شد .

طبق مذاکرات مفصل و جلسات حضوری صورت گرفته قرار بر این هست تا نسخه آزمایشی

حداکثر ظرف 10 روز آینده به  صورت اختصاصی برای اعضای سابق  پرشین لاگ  افتتاح شود.

البته فضای جدید به هیچ عنوان با سایت قبلی پرشینلاگ  که از سرویس خارج شده مرتبط نیست و

 پشتیبانی و سرویس پرشین جدید توسط اشخاص حقیقی و شناخته شده  از داخل ایران صورت خواهد

گرفت  .

فضای کلی و صفحه بندی پرشین جدید  با نگاه به سایت قبلی طراحی خواهد شد  و سعی شده تا  از

نظر فضاهای عمومی نزدیکی مشخصی با چهره  سایت پیشین داشته باشد ضمن اینکه پیش بینی استفاده

 از امکانات روز و رفع نواقص و کمبودهای سایت قبلی مد نظر طراحان و مدیران سایت جدید خواهد بود.

البته در گامهای اولیه احتمال وجود کمی ها و کاستی ها یی  قابل پیش بینی است اما همانطور که ذکر شد

 سایت جدید در فرمی آزمایشی  ارائه خواهد شد تا بتوان به مرور و با توجه به نظرات و پیشنهادات

 کاربران و اعضا نسبت به بهینه سازی و نزدیک کردن آن به حد مطلوب مورد نظر  اقدام  نمود .

در گام اولیه لازم است تا اعضای سابق پرشین لاگ به عنوان متقدمین  سایت جدید یوزرهای مورد

 استفاده در پرشینلاگ و یوزر بلاگفای خود را به همراه  آدرس ایمیل   به آدرس  :

Persianlog3000@yahoo.com    ارسال کنند تا ترتیب  فهرست بندی و ثبت یوزرهای آنان

داده شود که این مسئله ظرف 10 روز آینده لازم الاجرا است  تا از  احتمال اشغال شدن یوزرهای

شناخته شده و ثابت در پرشینلاگ توسط افراد غیر عضو و کسانی که بعدها به عضویت پرشین

جدید در خواهند آمد جلوگیری شود .

بدیهی است هر کدام از اعضای سابق  پرشینلاگ باید نسبت به مطلع کردن دوستانی پرشینی که

با ایشان درارتباط هستند  فعال باشند  تا امکان عضویت برای حداکثر نفرات سایت قبلی مهیا باشد  .

لازم به ذکر است که سایت جدید که با همان نام (( پرشین لاگ )) شناخته خواهد شد از سیستم پشتیبانی

 و امکانات بلاگفا تغذیه می شود  اما مخصوص دوستان پرشین لاگی و با توجه بر نیازها و سلیقه های

 آنان طراحی  و راه اندازی خواهد شد .

و نکته دیگر اینکه این سایت بر خلاف پرشین قبلی هرگز دچار رکود و مشکل سرور نخواهد بود

چرا که از مجموعه هدایتی فنی و تشکیلاتی بسیار قدرتمندی در داخل کشور برخوردار است .

در ضمن شخص بنده  به هیچ عنوان هیچگونه سمت و یا مسئولیتی در سایت جدید ندارم و صرفا

بنا به علاقه شخصی و احساس وظیفه در قبال دیگر کاربران سایت پرشینلاگ ارتباطات لازم را

با سرمایه گذاران و اشخاصی که پایه گذار پرشین لاگ جدید خواهند بود برقرار کردم و افراد فوق

به کلی در اداره این سایت مستقل هستند  و اعضا به صورت مستقیم به ایشان دسترسی خواهند داشت .

اطلاعات بیشتر و توضیحات تکمیلی را نیز بعد از راه اندازی پرشین جدید از زبان مسئولین  و مدیران

 سایت جدید خواهید شنید که جا دارد  به خاطر حُسن نیت آنان  درپذیرش تقاضای گروه پرشین لاگ و

 صرف وقت و هزینه در اینباره به نمایندگی از اعضای  پرشینلاگ  کمال تشکر را از ایشان داشته باشم .

در پایان لازم میدانم از دوستان بزرگوار و معززمان آقایان  کسری پیرو که با  اصرار و دلسوزی

بسیارانگیزه این تلاش شد و جناب  یاحمید  که در تمام مراحل پیگیرانه و دلسوزانه به جهت نیل به

هدف جمعی دوستان که همانا حفظ گروه و ایجاد فضایی برای تداوم دوستی های گروه تاریخی پرشین لاگ   

در کنارم بودند تشکر و قدردانی کنیم که بی وجود آنان دستیابی به آنچه که تا چند روز آینده شکل خواهد

گرفت  امکان پذیر  نبود .

خوب .....

شمارش معکوس برای افتتاح دهکده مجازی ...  :

 ......... 7 روز _  روز8 _  روز9 _  روز10 .

چگونه دست از نگرانی برداریم و گربه ها را دوست داشته باشیم .  

چگونه دست از نگرانی برداریم و گربه ها را دوست داشته باشیم :

خدایی یه نفر هم که پیدا میشه دو تا کلوم حرف راست راجع به چیزهای راست میزنه نباید تو ذوقش زد .

خوب ما مردهای ایرانی  اینجوریم دیگه ..  چرا خودمون رو گول بزنیم ؟

همین خود من ... کفتر ماده رو هوا ببینم اول چند باری جیغ بنفش میکشم و بعد زرتی غش میرم ...

کف میکنم ، دورم خط میکشن ، خیط میکشن ، ورد میخونن و آب طلا به خوردم میدن تا به هوش بیام .

تازه  بازم وضع من خوبه خدا رو شکر ... یه رفیق دارم  که تا الان هفت هشت باری به خاطر دیدن

چادر مشگی  سکته زده .. جنازه سوخته و جزغاله  پدر خدا بیامرز همین رفیقم رو در حالی پیدا

کردند که یه نسخه از کارتون پینوکیو رو زیر تخت خوابش پنهان کرده بوده  ...

شایع شده  بود با صحنه های فرشته مهربون ... آره ..  خدا رحمتش کنه .. دستش از دنیا کوتاهه .

میگن  تو عالم نئشگی حواسش نبوده بخاری گازی رو به جای فرشته مهربون چسبیده بوده !!! ..

خلاصه که وضع و اوضاع ما مردهای ایرانی خیلی بی ریخته ... من به همه آقایون توصیه میکنم

اون عضو کریه المنظرشون  رو از بیخ ببرن بندازن جلو گربه ها  بخورنش .!!!

باور کنین اینجوری  دردسرمون کمتره .... 

تا کی ما آقایون دم به دقیقه به خاطر حفظ سلامتمون باید  از قرصهای ضد تشنج و ترک اعتیاد  استفاده

کنیم ؟ اومدیم و این خانم شایق نبود ... کی میخواد به فکر این همه مرد صرعی و غشی  باشه ؟

حالا این دنیا به درک ... من حیرون موندم ما چه جوری میخوایم بریم تو بهشت و جهنم ؟

فکر کنید ..بهشت، اون همه حوری های سفید ...  چه جوری بریم تو ؟ زیر کفن هم که نمیشه شورت پوشید .

وضع جهنم هم بعید میدونم بهتر از بهشت باشه ... لباس تن کسی نمیمونه با اون همه آتیش ....

ببُرین عزیزان .... ازبیخ هم ببُرینش .. دعای خیر گربه ها بدرقه عضوتان !!! 

دل را ز خود بر کنده ام . . .  

دل را  ز  خود برکنده​ام :

کادوی تولد امسال را به زحمت زیر بغل جا داده ام ..

پوشه  M.R.I  و کیسه دارو های رنگارنگ ، سوز زمستان و صف طویل مسافرینی که به خاطراعتصاب

 رانندگان شرکت واحد بر جا مانده اند . همه و همه شمعهای بد شمایل کیک وارفته سی و سه سالگی است .

کلمات دکتر مانند آمپولهای بیست هزار تومانی اش درون مغزم را می خراشد :

_ هیجان ، استرس ، شوک ، عصبانیت .. همه غدغن ... خیلی باید مراقب باشید ..

_ مراقب چه چیز ؟

_   بعید نیست یک حمله عصبی دیگه برای شما مساوی باشه با  ...  همیشه باید آرام باشید .

مردی پشت سر من با دوستش گفتگو میکند :

_  هی آمار خانوم رو داشته باش.. اوناها .. وسط صف زنونه ...  روسری  راه راه سرشه .. دیدی  ؟

ناخود آگاه به صف  زنان خیره میشوم ... دخترکی حدودا 20 ساله  با چشمانی خسته از کار روزانه ..

مثل همه این جماعت در انتظار رسیدن اتوبوسی است که قرار بر آمدن ندارد ..

همچنان کلمات دکتر در گوشم صدا میکند :

_ ببینید آقا، نشانه های خوبی نداریم ، رگهای مغزی شما متورم شده اند  ...

 اتوبوس کمکی با ناز و عشوه  از راه می رسد و غرولند کنان دربها را میگشاید .  

جمعیت با فشار به سمت دربها هجوم می برند. هُل میدهند فحش میدهند  مرد پشت سری دستش را مانند

 سرنگ نمونه گیری به کمر من فرو میکند ..

_ داداش برو دیگه ...  واسه چی اینقدر فس فس میکنی ؟

 دندانهایم را به روی هم میفشارم ... عصبانیت خطرناک است ...  آمپولها گران .. و قرصها کمیاب ..

_ از رو سر کی باید  پرواز کنم تا تند برم ؟ میبینی که این همه آدم این جلو هست  ...

_ خوب مرد حسابی تو هم فشار بده ...

جوابی نمیدهم، مانند دانه های ساعت شنی در فشار جمعیت به درون اتوبوس خالی میشوم ..... 

میله ای  را مانند پنجره فولاد میچسبم و رها نمیکنم .

در میان مسافرین قسمت زنانه روسری  راه راه سیاه و سپیدی  توجهم را جلب میکند ...

او نیز بر اثر فشار جمعیت به میله های قسمت جدا سازی اتوبوس چسبیده بود ..

 پشت به قسمت مردانه  و پشت سرش ....

دو مرد با زاویه مخالف هم طوری ایستاده بودند که ...

نگاهم دقیق تر میشود .. در تاریک و روشن پایین تنه مسافران تشخیص دستی که به باسن دخترک

چسبیده و میمالید  چندان سخت نبود ...

کلمات دکتر در گوشم زنگ میزند ... :

_ به هیچ مورد بدی فکر نکن ... به  محض رودر رویی با هر مسئله یا شخصی که باعث هیجان و

 عصبانیتت میشه بلا فاصله باید خودت رو از اون محیط و اشخاص دور کنی ...

 خوشبین باش و امیدوار !!!

اما کجا میتوانستم باشم غیر از همان جا که ایستاده بودم ؟ .... به چه چیز باید فکر میکردم  ؟

یکی از مسافرین میگوید : از اعتصاب قبلی تا امروز هنوز رییس سندیکای رانندگان  بازداشته .

دیگری میگوید : عوضی ها خیال کردن نیویورکه .... مردم اسیر این آشغالها نیستن که ...

من میگویم : خوب اینها هم آدمن حق و حقوقی دارن ... بهتر که اعتصاب کنن تا به حقشون برسن ..

مردم هم بهتره که با وسایل دیگه رفت و آمد کنن ...

مردی که دست غایبش هنوز باسن دخترک را رها نکرده بود حرفم را قطع میکند  :

_ اصلا داشمون اتوبوس سوار حرفه ای نیست ، خوب عشقی تو که وضعت خوبه اتول بابا رو میاوردی ...

باز هم کلمات دکتر ... اه .. گور پدر دکتر ...  صدایم را بلند میکنم  :

_ البته که من مثل شما اتوبوس سوار حرفه ای نیستم ...  تفاوتش هم از جایی که دستهامون رو گرفتیم

معلومه ... 

چشمان مردک گشاد میشود ...  به آرامی دستش را بالا می آورد ...

به خانه میرسم ، باید فراموش کنم 4 روز در بدری بیمارستان، دکتر و خاطرات دردناک روزهای تولد را.

نوشتن راه خوبی است برای فراموش کردن ...

 اُنلاین ..

ایمیل ها ...  کامنتها ... آفلاین ها.... گله و شکایتها ... و دلخوری ها ....

 تولدت مبارک گنجشکک ..

شکارچی گوزن . . .  

عزیزکم برای از تو گفتن سخن هیچ گاه کم و بس نبوده ....

اما ،   کلمات نابالغ این روزهای من  گونه هایی شرمگین دارند .

شخصیت اول داستان درخت گلابی  اثر نویسنده مورد علاقه من "  گلی ترقی "  از

بسیاری جهات نمود عینی همه آنانی است که در یک جمود و انسداد ناگهانی  فکری

به تنگ آمده  و دستشان به نوشتن نمیرود . گویی من نیز یک (( میم )) کم آورده ام .

این روزها  برای اجتناب از گرفتار شدن در چنبره بیهوده نویسی از هر گونه نویسی

نیز  منفک شده ام .

///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

" شکارچی گوزن " رو یادت هست ؟ اون بازی معروف ؟

رولت ... با هفت تیر ... فقط یه گلوله تو خشاب .

 حالا نوبت توست . . .

 بچرخونش ،  لوله رو  بزار رو شقیقه  ..

  ماشه رو بکش ....

 و مغز منو پریشون کن .......  !!!

ترانه های کریسمس . . .  

ترانه های کریسمس :

احمدی نژاد : می بینم صورتمو تو آیینه ، باورم نمیشه هرچی می بینم .. ؟!!

رفسنجانی : الهی سقف آرزوت خراب بشه روی سرت .. خدا الهی بزنه تو کمرت تو کمرش !!  

خاتمی : هنوزم در پی اونم که اشکامو روی گونه ام ، با اون دستهای پر مهرش کنه پاک و بگه جونم !

کروبی : از برت دامن کشان ، رفتم ای نامهربان . از من آزرده دل کی دگربینی نشان . رفتم که رفتم .

قالیباف : چرا به من شک میکنی ؟ من که منم برای تو ....

محسن رضایی : چیکار داری دور و برت چی میگن؟ آدم با غیبت و حرف و حدیث ..

حداد عادل : ناز نکن که ناز تو دیگه خریدار نداره ...

آژانس انرژی اتمی : ته این سیاهی بد ،  یه چراغ زنبوری ِ، دست مهمونا تفنگه .. دست بچه ها فشنگ ..

لاریجانی : کاشکی بیایی آشتی کنون .. کاشکی نشی نامهربون .. قبول قبول  ..

کوفی عنان : من هنوزم می نویسم نامه برباد و برآب ، نفس من بسته با این نامه های بی جواب ..

اکبر گنجی : شاهان همه رفتند ، کاخها به جا مانده .. 

شاهرودی : نمیتونم ببخشمت ... دور شو برو نبینمت ...  

سعید حجاریان : دیگه این قوزک پا یاری رفتن نداره ...

مردم بم : تو فکر یه سقفم ،،،  یه سقف بی روزن ....

سازمان هواپیمایی ایران : پرواز را به خاطر بسپار ،  پرنده مردنی است .

مردم ایران : آسیاب برگرد به نوبت ، بگو پس نوبت  ما  کو ؟ سهم ما قسمت  ما  کو ؟ حرمت خلوت ما کو ؟

گنجشکک اشی مشی :  سهم ما باد هوا شد ....

پانوشت : خودم میدونم عکس این بچه ها هیچ ربطی به متن نداره اما آیا شما هم میدونین ؟ !!!

منوي اصلي

آخرین مطالب

آرشيو موضوعي

نگارش هاي من

سينمالاگ

ادامه مطلب

آمار وبلاگ

امکانات

آرشيو مطالب

دوستان

پيوندهاي شبکه