{{ Terms of Endearment }}
دوران مهرورزی
کارگردان:
جیمز، ال ، بروکس
بازیگران :
دبرا وینگر
شرلی مک لین
جک نیکلسن
محصول 1983
آمریکا
خلاصه داستان :
" آوورا" (شرلی مک لین ) زن میانسال و سرسختی که چندان رابطه خوبی با مردان ندارد مخالف ازدواج دخترش " اِما " ( دبرا وینگر ) با یک استاد دانشگاه پاره وقت است و معتقد است که " فلپ " توانایی ایجاد یک زندگی خوب را ندارد.
با این حال "اما "و "فلپ " با هم ازدواج می کنند و به شهری دیگر می روند . چند سالی پس از این در حالیکه " اِما " سومین فرزندش را نیز به دنیا آورده " آوورا " با " گرت برد لاو" ( جک نیکلسن ) فضانورد بازنشسته ای که در همسایگی او سکونت دارد دوستی کم رنگی را پی میریزد که به مرور باعث شدت و علاقه ای میان این دو می شود
در ظاهر همه چیز به خوبی در جریان است اما زندگی در شهری غریب و در آمد کم " فلپ " تنها مشکلات " اِما " نیستند . او باید ضمن رسیدگی به امور سه بچه با این حقیقت کنار بیاید که " فلپ " چندان به اصول خانواده و وفاداری پایبند نیست .
دوستی نه چندان طولانی " اِما " و " سام " که مردی خوش قلب و البته کارمندی میانسال که ....
گاهِ هواخوردن احساس . . .
در نشانی بی نشان .. کافه رویا را یافته ام ...
و این دو روزه را ... جنب یک آیینه نشسته ام .. بی صدا .. آرام ...
دورتر از من اما ، پشت چند شمعدانی ، لای آن شب بوها ...
تکیده مردی ، می زند نقش حوای یک سیب ، بر چینی نازک تنهایی خویش .
خواهرش اما ، زیباست ...
دخترک محو تصادف یک گُل در جوی خیابان .. بی خبر از امروز، ناشنیده فردا ،
در تاریکی کافه ، صفحه حوادث هیچ روزنامه ای را نمی خواند .
دخترک ، کم پوشش و بی اعتنا به سوز جدایی .. قلب شبنمی شیشه سرد را
به سر انگشت نشانه میرود :
این خانه سیاه است ، و این منم زنی تنها.. در آستانه فصلی سرد،تنها..سرد .. تنها ..
می نویسد و می نویسد، تا بهمنی که همیشه پشت دی پنهان است بر سر همه آوار میشود.
هوا سرد و سپید میشود ... سرد تر از فصل زایش .... سپید تر از فصل مرگ ...
حتی سپید تر از موهای مردی که رنجور بود و پیانو را چه خوب می نواخت .
من اما رنگ هوسم قهوه را میطلبد ...
پیانیست سیاه پوش در سکوت انزوا ، به روی کلیدهای سپید و سیاه پیانو جدول نیمه تمام هفته
را حل میکند ، شنبه عمودی ؟ روز بدی بود .... چهارشنبه افقی؟ عصر خوشبختی..
در انعکاس آینه ، به ازدحام کوچه خوشبخت مینگرم .. برف می بارد ....
مردی ، نشسته بر ویلچر ، و یک زن ، که در آینه ، میبردش آهسته آهسته .
مرد می نالد : آییش ... بریم تو کافه ، پریا تشنه شونه ...
نقاش تکیده ، گاو را فهمیده ، پای قد قامت گیاه به نماز ایستاده ... در قنوت سلام می خواند :
_ و از او می پرسی ... خانه دوست ... کجاست ؟
در تاریکی چراغهای رابطه اما دخترک همچنان دم به دم نفسش را می بخشد،
و تند مینویسد : زن تنها ... فصل سرد .. زن تنها ... فصل سرد ... زن .....
من ، میلرزم ... سردم شده .. می غرم : کافه چی .. کو آه ؟ .. آن معجزت نهایی ؟
پیر مرد ، سرش رابه شانه های زن آیینه تکیه میدهد، مینالد:
_ جماعت من دیگه حوصله ندارم ......
پیانیست ، تبر پنجه های کرختش را به سکوت بیستون میکوبد ... و می خواند :
یه شب مهتاب ، ماه میاد تو خواب ، منو میبره از توی زندون ،
مثل شب پره با خودش بیرون .... آخرش یه شب ماه میاد بیرون .....
راه . . .
هیچ کس به من نگفته بود ...
رفتنت ....
آغاز راه دوست داشتن توست ...
من اگر میدانستم ...
مسکن تو ...
پشت آن کوه هاست ...
به گوش جاده های نفهم زندگی ...
نهیب میزدم ...
های ... کجا میروید ....
من اینجا ایستاده ام ....
///////////////////////////////
امید صیادی / اسفند 85
//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
دوستان مستحضر باشند به خاطر عدم آنتن دهی این وبلاگ !!! در نقاطی از ایران
تغییراتی به این شرح در ادرس وبلاگهای من ایجاد شده :
وبلاگ آیینه که به عنوان کپی همین وبلاگ با همین مطالب و شمایل کاملا مشابه
و همزمان با همین وبلاگ به روز میشود در آدرس : http://omidvar.blogfa.com ایجاد شده.
ضمنا آدرس جدید وبلاگ سینمایی نیز به این ترتیب اصلاح میشود : http://cinemalog.blogfa.com
با عرض پوزش به خاطر تاخیر در ارائه منظم مطالب به خاطر مشکلات اخیر .
////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
بوسه بر رُخ مهتاب
(( قسمت یازدهم ))
همین ...
اتفاق افتاده بود .... اتفاقی که در حد همون یک لحظه
در آغوش گرفتن و فشردن بیشتر پیش نرفت ..
هر دوی ما در تلاشي نا فرجام ، نا امیدانه سعی داشتیم تا شرمی رو که از همون یک لحظه
شهرام آروم از من فاصله گرفت ... ............
ادامه مطلب
اندر احوالات طویل التعطیلین . . .
اين دو سه هفته را بس كه در خانه بنشستيم ديگر حالمان مهوع ميشود از شنيدن و ديدن
هرچه پستاندار است .
منظور نظرمان بر تعدد نمايش آثار مستند حيات وحش است از تی وی اسلامي كه ديگر بيضه
نديده و باسن ندريده و تپه نريده از عالم وحوش بحري و سمايي نماند كه عيون مباركمان به
نجاست ايشان آلوده نگشته باشد .
آثار سينماتوگرافشان را هم كه ديگر نگو ...
همين چند شب پيش ديديم چند كنيز پتياره زردنبو و غلامان موش عورت چونان نشادُر فرو رفتگان
اندر آسمان ورجهیده جيغ بنفش سر داده و حركات محيرالعقول و ژانگولر ميكردند و جمله اجسام
تيز و كلفت بود كه به سوراخ هم نشانه رفته خشتك از يكديگر كرباس وار جر و واجر مينمودند .
تفحص فرموديم ملتفت گشتيم از آثار سينماي آن زرد پوستان كافر چشم تنگ است كه لعنت
خداوند بر آنان باد.
ديگري پير عجوزه اي بود ترشي فروش كه هوس شوي داشت و گويي اخيرا به مقصد رسيد .
دختري نيز داشت كه پريودش ترمز نكرده دستگيره درب پرايد را تا بيخ قورت ميداد ...
هكذا بشنيديم اينان از بهترين نمايشات ايام عيدمان هستند ..
چند شبی نیز عده ای قلچماق گردن کلفت را با اندامی قلمبه سلمبه گرد آورده بودند و
جمله ایشان را مردان آهنین خطاب میکردند و ایشان را مجبور ساخته بودند تا هر چه جسم
نتراشیده ی زبرین و سنگین بر زمین بود بلند نمایند .
دیدیم ما که چون این گوشتین بدنان زوری به بازو نداریم،ترجیحا از اتصالات خودمان بلند کردیم.
از شما چه پنهان آن قسم بلند کردن را بسیار خوشمان آمد . جسم لطیفی نیز دیده به اشتیاق
او را نیز بلند کردیم و آن ضعیفه نیز بر آن بلندی بسی زحمت و مرارت هموارش شد هیهات که
دیگر بسیار خوشمان آمد ... به ایام العیدیه در تکرار این بلند کردن و خوش آمدنمان جهد و اهتمام
بسیار نمودیم لیک افسوس هیچ گوشت بدن گوشت خواری ما را آهنین خطاب ننمود،
جماعت ناشکر ناسپاس.
القصه .. به سبب فر ایزدی و هوش یزدانی از ماقبل طويل التعطيلين قبيل 30 دي في دي از
تصاوير متصله متحركه و محركه ! سفارش داده بوديم و خدا شاهد است اين چند روزه اعياد ديگر
از مشاهير عالم آرت و مووي موشن پيكچرز مفخري نماند كه در بنده منزل ميهمانمان نباشد .
از عليات مخدرون بانوي ربيع سيرت گلاب پيكر "مونيكا بلوچي" أنا فدوي الباسنه و الپساتين
و رافعه ي عالم كو ن و مكان " نيكول كيدمن " حرارته الاندامه و شوخ العيونه گرفته تا
حضرات آيات "آل پاچينو" عليه السلام و " راسل كرو " حفظ الله تعالي خدمت رسيدند به
دست بوسي مرادشان .
جمله دوستان مذكرمان جاييشان نسوزد انشالله .
بي انصافي است اگر بعد آن همه انتقاد از خزعبلات نمایشی به مُفرح ترين برنامه سیمای
اسلاميمان در ايام عيد انگشت اشارتي فرو نكنم .
گروهي خوش منظر بي منظور از هيات مذهبيون آمريكاي جهانخوار به طهران آمده ميهمان
رياست محترم جم هوري بودند.
در ميانه گفت و گو به ناگهان اين جمله تاريخي از دهان و لسان مبارك رياست جم هوري
بيرون پ ريدن گرفت :
{من در جريان ماجراي هالو كاست بياد مرحوم گاليله افتادم ، ايشان هم درست همچون من
نظريه اي مطرح كرد .. اما به او هجمه كردند و آن بيچاره گردنش را از دست داد } !!!
خدا ميداند كه چقدر خوشحال شديم از اينكه بعد اين همه قرن فهميديم آن مردك كافر
گاليلو گالياني حتي بعد از پس گرفتن اراجيفش در بارگاه پاپ کنت مونت کریستوی هجدهم
هم باز گيوتين اتمي امت گريبان كثيفش را رها ننموده سر بر باد خرافات خویش داده .
حاشا كه اگر چنين دانشمندي رياست اين جمهور بلا گرفته نبود خدا ميداند كه اين كافران
بعد هلو كاست و پرتقال سي دي چه جعل ها كه در تاريخ نمي كردند ...
همين امروز فرداست كه ايشان با اين علم و درايت پرده از راز مثلث برمودا و ايضا چگونگي
حاملگي حضرت مريم بردارند .. انشالله .
دو ترانه و . . .
این که وسط این همه موضوع ( فیل + تر شدن این وبلاگ ـ مصاحبه تاریخی رییس جمهور با کانال
۲۴ فرانسه ـ فیلم ۳۰۰ ـ قطع نامه ضد اتم مون ـ و .... ) من این ابتدای سال بخوام از یه موضوع
پرت بنویسم در نگاه اولیه شاید کمی عجیب باشه اما ...
اما عزیز من ... مهم اون چیزیه که دوست دارم ...
به همین سادگی ..
و امروز دوست دارم درباره ترانه بنویسم ...
گاهی دوباره گوش دادن به ترانه های قدیمی اونقدر به من هیجان میده که در حد خفیزاسیون
تکرارشون میکنم ..
این روزهای عید دو ترانه هست که بیش از بقیه گوش میدم ..
اولی ترانه ای از " لایونل ریچی " هست به نام " Hello " ..
اونقدر این ترانه برای من حاوی خاطرات فراموش نشدنی هست که واقعا نمیتونم بیان کنم .
دومیش هم ترانه " From Sarah With Love " اثر سارا كانر .
هر دوي اين ترانه ها هم كليپ هاي وحشتناكي دارند ...
وحشتناك به اين جهت كه در حد يك فيلم عميق و تاثير گذارند .. البته نه هر فيلمي ..
Hello, is it me you're looking for؟
I can see it in your eyes
I can see it in your smile
You're all I've ever wanted, (and) my arms are open wide
'Cause you know just what to say
And you know just what to do
And I want to tell you so much, I love you ... 
همینجا رسما از هرکدام از دوستانی که به هر نوع
به کلیپهای این دو ترانه دسترسی دارند عاجزانه
تقاضا مندم تا در یک ایثار ، احسان ، عمل صالحه ،
سالیات باقیات ....
بنده رو در تهیه این دو کلیپ یاری بفرمایند .
اجرکم عندالله .
نوروزتان پیروز ... سالی که کردم ، کردی ، کرد _ کردیم ، کردید ، کردند .
صداي جاروي رفتگر پير محله ..
همان مرد كوچك اندام نحيف ...
خلوت سحرگاهي كوچه را شكسته ...
او ... سرد و گرم روزگار را چشيده ..
او .. معني شيفت صبح را خوب ميداند ..
او ... نگاه نگران زن خانه اش را مي فهمد ...
او ... همسرش ... و كودكانش ...
تمام چيزهايي را كه با "نه" اغاز ميشوند را سالهاست كه ميشناسند ...
رفتگر پير محله همه اين چيزها را ميداند و خيلي چيزهاي ديگر را ..
اما من مطئنم او امروز را نميداند ..
آري ... او امروز .. كمي بعد از اذان صبح ..
كوچه بن بست ما را جارو ميزد ...
و نميدانست كه بهار آمدست ...
و نميدانست كه امروز عيد است ..
آقاي رفتگر محله ... نوروزت پيروز .... ممنون كه امروز كوچه ما را تميز كرديد .
رسم فرخنده ما ايرانيان در آغازين روزهاي بهار عيدي دادن است به عزيزانمان .
از آنجا كه من از قشر مرفه بي دردي به نام " وبلاگ نويسان " محسوب ميشوم
امسال دو ماه زودتر عيدي گرفتم و البته پرداخت كننده اين عيدي كسي يا بهتر
است بگويم جايي غير از مخابرات عزيز و محترم کشورمان نيست كه با فيلتر كردن تدريجي
اين وبلاگ در چندين شهر و استان ايران سعي در پاكيزه نگاه داشتن ذهن مردم
و صيانت از تماميت ارضي و ثبات نظام محكم جمهوري اسلامي در برابر هجوم
فرهنگي و سياسي دشمنان اين كشور داشته كه با ساختن فيلم "300" و امثالهم
فكر كردند ميتوانند ذهن دنيا را درباره ما و مسئولينمان خراب كنند . !!!
با توجه به معضل پيش آمده بزودي ضمن حفظ و به روز رساني اين صفحه
صفحه جديدي به عنوان آيينه اين وبلاگ راه اندازي خواهم كرد .ضمن اینکه
قسمت کامنتها یا همان نظر خواهی هر دو وبلاگ مشترک خواهد بود .
آقاي رييس جمهور .. نوروزتان مبارك ... ممنون كه امسال كشور ما را تميز كردي !!!
عيد مبارك اما .. همه بدونيد در سالي كه گذشت : 
كردم ، كردي ، كرد __ كرديم ، كرديد ، كردند !!!
بوسه بر رخ مهتاب
قاصدکها بی اختیار می رقصند
طنز من و نیکول کیدمن
نامه های عاشقانه فرشته خانوم
مــا از گـــوســـفـــنــــد هــــــــم کمـــــــــــتـــــــریــــــم
علي معلم مدیر مسئول و سردبیر دنیای تصویر
يادداشت هايي درباره توقيف مطبوعات فرهنگي هنري در آستانه سال نو
خبر توقیف «دنیای تصویر» خبر بسیار عجیب و بامزهای بود.
من ابتدا فكر كردم دروغ سیزده است چون نزدیك به سال نو هستیم فكر كردم كه دوستان میخواهند هنرمندی كنند و دل عدهای را با این شوخی شاد كنند! اما بعد متوجه شدم این چنین نیست و ماجرا جدیتر از این حرفهاست.
قبل از اینكه احكام به نظر صاحبان حكم برسد، مقامات آگاه حكم را به خبرگزاریها اعلام میكنند. من اصلا متوجه نشدم این حكم چه دلیلی و منطقی دارد كه بعد از اینكه صبح خبر را خبرگزاریها مخابره كردند ساعت پنج یادشان آمد كه تازه نامه را برای ما بفرستند.
لغو مجوز غيرمنتظره 6 نشريه
«دنياي تصوير»، «هفت»، «به سوي افتخار»، «تلاش»، «نداي ايران»، «شوكا» به استناد تبصره 11 ماده 11 قانون مطبوعات لغو مجوز شدند.
چیزی شبیه دلتنگی
نامه فرزاد کمانگر، معلم محکوم شده به اعدام، به دانش آموزانش
بچه ها سلام،
دلم برای همه شما تنگ شده، اینجا شب و روز با خیال و خاطرات شیرینتان شعر زندگی میسرایم، هر روز به جای شما به خورشید روزبخیر میگویم، از لای این دیوارهای بلند با شما بیدار میشوم، با شما میخندم و با شما میخوابم. گاهی « چیزی شبیه دلتنگی » همه وجودم را میگیرد.
کاش میشد مانند گذشته خسته از بازدید که آن را گردش علمی مینامیدیم، و خسته از همه هیاهوها، گرد و غبار خستگیهایمان را همراه زلالی چشمه روستا به دست فراموشی میسپردیم، کاش میشد مثل گذشته گوشمان را به «صدای پای آب » و تنمان را به نوازش گل و گیاه میسپردیم و همراه با سمفونی زیبای طبیعت کلاس درسمان را تشکیل میدادیم و
صد سالگی آنا مانیانی
آنا مانیانی هنرپیشه یا ستارهای عادی به معنای متعارف آن نیست، بلکه نمونه اصیل و معتبر زنی واقعی است که مرجع او را نه در آثار ادبی یا سنتهای هنری بلکه مستقیما در متن جامعه باید جست.
متفاوت بودن آنا مانیانی با شکل و اندام او شروع میشود که هیچ نسبتی با "ستارگان" ندارد. قد و قیافه او بیش از آنکه گیرا، جذاب یا افسونکننده باشد، حقیقی است.
تکگویی و ا ژ نها
شرط میبندم نگرانی. من هم نگرانم. اصلاً به خاطر همین شروع به نوشتن این قطعه کردم. من نگران این بودم که راجع به و اژ ن چه فکر میکنیم. از آن بیشتر نگران که به آن فکر نمیکنیم. من نگران و اژ ن خودم بودم.
واکنش منفی به تشدید مجازات یعقوب یادعلی
کیومرث پوراحمد، فیلمساز این حکم دادگاه را ناعادلانه خوانده است و مدیا کاشیگر، نویسنده و مترجم از این حکم ابراز تعجب کرده است و امیر حسین چهلتن نیز به روزنامه اعتماد ملی گفته است که این حکم "بسیار شرم آور" است.
«رابسورديته شرقى در داستانهاى صادق چوبك
هم هنگام با آغاز نمايش «وعده تمدنبزرگ» ابسورديتهى داستانى صادق چوبك به چنان واقعيت اجتماعى ای تبديل شد كه نه تنها نوشتنْ؛ که زيستن نيز، نمايشى گروتسك بيش نبود.