ایران دهه هشتاد _ اسپانیای قرن هیجده  

چند سال پیش از این در جمعی که من غریبش بودم ، کهنسال مردی که مال و اموالش به مصادره
عقایدش رفته بود گاری کهنه خاطره می راند که :

سالهای دهه بیست {یا سی} شمسی و در آغاز احداث خط راه آهن ایران من از مهندسین مستخدم
دولت بودم . روزی مصادر عظمی دعوتمان کردند به شنیدن سخنرانی مهندسی عالِم و عالم دیده به
نام " پرفسور محمودحسابی " که به تازگی از فرنگ بازگشته بود .
سخنرانی مبسوطی کرد در باب پیشرفت علم در  غرب اما در میان سخنانش یک نکته بود که تا به امروز
 از یاد نبرده ام .
پرفسور حسابی گفت  : ای جوانان ، من از عقب مانده ترین بلاد اروپا یعنی اسپانیا می آیم . به شما
هشدار می دهم که اگر در ایران ، جنگ و قحطی و خشکسالی بوجود نیاید و دست دزدها و چپاولگران
از سرمایه های کشور کوتاه بماند و تمامی خلق ایران به تاخت در راه سعادت و تمدن بکوشیم بر اساس
پیش بینی من ایران در حدود سالهای 1380 با اسپانیای همان سال می تواند برابری کند در خیلی از جهات ..

گفتنش شوقی ندارد که آن پیر چه آه می کشید از یادآوری آن حرفها و دیدن ایران امروز که
هم جنگ خورد و هم خشک ماند و هم سرمایه بر یغمای دزدان و غارتگران داد .. این بماند .....

  امروز فیلم " اشباح گویا " را دیدم  و فکر می کنم این
  فیلم برای ما ایرانیان امروز به جد فیلم مهمی است .

  چرا این فیلم از نظر من مهم است ؟‌

  خوب به این دلیل که در این فیلم می بینیم که اوضاع
  احوال اسپانیای قرن هیجدهم چگونه بوده و امروز چگونه
  است و البته نشانه های بسیاری در تضاد اوضاع احوال
  خودمان با آن روزگاران اسپانیا نیز در این فیلم وجود دارد .
  
  در اسپانیای قرن هیجدهم تحت نفوذ و سلطه کلیسا و
  روحانیونی که رنسانس و پایان قرون وسطی را باور
  نداشتند عقاید خلائق را تفتیش می کردند و به زور داغ و
  گزنک اعتراف می گرفتند . 
  در اسپانیای قرن هیجدهم داشتن افکار آزاد جرمی
  نابخشودنی محسوب می شد و اگر مطلبی یا طرحی خلاف
  میل اربابان کلیسا بود باید محو و نابود می شد ...

  باور نمی کنید از وقتی فیلم را دیده ام  چقدر شاکر شده ام
  که چه خوب است ما الان در اسپانیای قرن هیجدهم نمی زییم !
  و آنقدرها هم کلیسا نداریم تا هی صلیب به کولمان سوار کنند.
  خدا را شکر کشیش هم فکر میکنم کم باشد در ایران ...
  اصلن این جور مسیحیت را آدم میبیند چندشش میشود ..
  خوب است که ما مسلمانیم .. خدا را شکر ..

خوب .. من خودم هم نفهمیدم این فیلم کجایش برای ایرانی امروز مهم بود ؟ ... بگذارید این هم بماند ...
 
به عنوان حُسن ختام  توجهتان را جلب می کنم به تصویری
در نشریه "مینودر" که در استان قزوین به چاپ می رسید .
گفتم می رسید چون دیگر نمی رسد .

به استناد این عکس تبلیغی که دو سال پیش در قسمت
آگهی های این نشریه منتشر شده همین چند هفته پیش
حکم توقیف این نشریه صادر شد.

به نظر شما چرا عکسی مربوط به دو سال پیش ،‌امروز
می تواند باعث توقیف نشریه ای بشود ؟‌

منباب توضیح و تنویر افکار عمومی عرض می کنم که انتقاد این
نشریه از سپردن منصبی مهم در استانداری این استان به
همسر نجیبه جناب استاندار قزوین مطلقا ارتباطی با توقیف
این نشریه ندارد .

احتمالن مصادر امر با توجه به گفته اخیر وزیر رفاه عزیز  پیش
دستی نموده ماضی مستقبل را به بهترین نحوی استمراریده اند !

دوست دارید بدانید آخرین هنرمندی تیم دولت عدالت محورمان
چه بوده ؟

دقت کنید :‌

(( مصری ( وزیر رفاه ) گفت : وقتی تلویزیون هست دیگر چه نیازی به مطبوعات داریم ؟ !!))

یکی نیست به ایشان بگوید اگر جرات دارید این حرف را پیش روی آقا هاشم سبزی فروش محل رعنا
اینا بزنید که مصرف روزانه روزنامه اش بیشتر از پنج کیلوست هزار ماشالله ، نه توی نمایشگاه بی یال
و دُم و اشکم  ِ مطبوعات که کسی ندانست کی بود و کجا  !!!

زنگها برای او به صدا در می آیند ... 

اسم شب  

اسم شب


من بیدار
تن بیدار
تو ،،،
همه ، حرارت شبانه ..

هوش ،،‌
خامُش ،
و هوس ،،
نقطه ی آغاز جهان  .

پس :
شمع فروزان  ،
در  شعاعی از عطش ..
سه بار
آب خجالت را
سر می کشد .. 

سه بار
اسم شب را ،،
" آه " می سراید  
و چکه  چکه
{...}
راز خلقت را ،
فاش می کند .

در تنفس رو به افول صبح ،
 تن روشنت ،
خسته از تراوش شبنم ،
شمع آجین ،
می رقصد .

من بیدار
تن بیدار
تو ،،،
همه ، رخوت بامداد  ..

//////////////////////////////////////////

امید صیادی / پاییز 86

---

بوسه بر رخ مهتاب

(( قسمت بیست و چهارم ))

 
کسری نایلون میوه ها را به روی پیشخوان میوه فروشی

گذاشت و در حالیکه از جیب کـُتـش کیف پول را بیرون می کشید گفت :

ـ‌  آقا هاشم  اینا رو هم حساب کن به اضافه خرید دیروز و امروز صبح خانومم ...

آقا هاشم میوه فروش کاغذی را از زیر ترازو بیرون کشید ، در حالیکه نایلونهای متعدد میوه
را بعد از کشیدن درون جعبه های میوه میچید هر قلم را روی کاغذ اضافه می کرد ..
دست آخر ماشین حساب چرک و چالانی را از کنار دخل برداشت و بعد از محاسبه با لهجه آذری
غلیظی گفت :
‌
ـ آ ا ی موهندیس .. گابیلی یوخدی .. والله .. بی تاروف ..

کاسه صبر . . .  

زایش سبز حقیقت  

زایش سبز حقیقت


می روم ،  
             راه صعب کوهساران را خوب می دانم .

 
چراغهای کم نور ،
                       بدنهای نیمه عریان ،
                                                و چشمان مستور در سنگر شیشه   
 همه را به ارث میگذارم .


 وبگردی های شبانه
                          و مغز این ساعات محدودتر از بندهای انگشت نیز
  
همه بی هیچ پیرایه از آن شماست.

                                                                                                       
می روم ،
             دزدانه
این خانه ،
               آن بام .


آه ای روزهای تقدس حماقت
                                    چه بی شرمانه آشفته ام کرده اید
خسته ام ،  
               ، خسته ،
 

در امتداد افق ،  
                    چشم انتظار سحر نخواهم ماند .

دیگر ،
       جنگهای کهنه چنگتان را
                                       بر زلال کودکی ، نخواهم رقصید .

می روم ،
             راه صعب کوهساران را خوب میدانم .
 

آنجا که گلهای نازک بهاری
                                بی وحشت از وهم صخره ها ،

به دوره نشسته اند ، 
                           زایش سبز حقیقت را


///////////////////////////////////////////////////////////

امید صیادی. پاییز ۸۳

she so beautiful 

مدار بی درجه

سرگرد فتاحی ، زینت الملوک . سعیده ، تقی ....  
وقتی چهار کاراکتر اصلی سریال پر سر و صدا و تا
حدی عظیم "‌مدار صفر درجه " طی دو قسمت به
ضرب گلوله و قمه  فید می شوند باید افسوس خورد
که چرا نویسنده در میانه راه به مدد چنین ترفندی
عام پسند قصد فرار و خلاص از شر تعدد شخصیتهای
داستانی اش را نموده . به اینها اضافه کنید
حذف حضوری شخصیت اصلی سریال در چند قسمت
به مدد حبس و بندی  بودن . از آقای "حسن فتحی"
که روزگاری از او به عنوان جانشین خلف مرحوم علی
حاتمی نام برده میشد  این قِسم گریز از شخصیت پردازی
بعید بود.
برای گریز از افتادن در چاله رمانتیسیسم  به چاه حذف و
حشو و سرهم بندی کردن پناه بردن بدترین بلایی بود که میشد بر سر یکی از پُر هزینه ترین سریالهای
چند دهه اخیر تلویزیون آورد . بلایی که حتی سانسور سکانس های مربوط به خانم "لعیا زنگنه"
به بهانه اغواگری و فریبایی یا به قول حضرات ( پیدا بودن قسمتهایی از اجزای صورت !!! ) نیز 
 تاثیری تا این حد مخرب  نداشت .

نه گوزت را خواستیم نه فاتحه ات 

آورده اند که در ازمنه قدیم  پیری بر سر مزار رفیقی تازه در گذشته نشست و مشغول به قرائت
سوره الحمدی شد از برای آمرزش . لیک به ضرورت کهن سالی هرزگاهی در میان خوانش
بادی در میکرد بی غرض . اولاد میت را از آن حال ناخوش آیند شکوه آغاز شد کی نیک مرد تا بر سر
قبر پدرمان نریده ای بلند شو که نه فاتحه ات به درد  او می خورد و نه گوزیدنت به درد ما... القصه 
                                                         
  اخیرن و در یکی از معدود دفعاتی که احساساتم  
  بر دیگر وجوه نداشته ام  برتری گرفته بود نیت داشتم
  تا با حراج آرشیو فیلمهایم کمکی کنم  به یکی از
  موسسات خیریه . فیلمها انتخاب شدند و با دوستان
  هم مشاوراتی شد و حتی با متصدیان یکی از رستوران
  ها برای میزبانی برنامه مذاکرات موفقی نیز انجام شد و
  در نهایت ماند کسب حمایت مصادر یکی از این موسسات
  که متاسفانه در این قسمت تمامی مسئولین این بنیاد های
  فی الواقع مظلوم  با این عذر و پوزش که حمایت از فروش
  فیلم هایی که با متر و معیارهای سیما و سینمای داخلی
  قابلیت و مجوز پخش عمومی را ندارند ولو در لوای حرکتی
  خیر خواهانه به حتم  باعث دردسر است از پشتیبانی برنامه
خودداری کرده و هوس انجام امری خیر را نیز از سر من پراندند . این توضیح از جهت آن دسته از دوستانی
که در جریان این مسئله بودند ضروری می نمود و از انجا که اصل مسئله امر خیر نیز مقدور نشده از انگ
ریا مبراست انشالله !

پاپاراتزی های خوش رقص بخوانند . 

معمای تلخ گاسپار هاوزر

یکروز اواخر سده نوزدهم در وسط میدان مرکزی شهر نورنبرگ فردی که ظاهری عقب مانده دارد
در حالی توسط اهالی یافته می شود که نه خود ونه هیچکس دیگری از پیشینه او اطلاعی ندارد.
درنامه ای که در دست او نهاده شده نوشته اند که نام او "‌گاسپار هاوزر " است . از آسمانها آمده
و بدانجا بازخواهد گشت .
   در جدلی که میان اهالی شهر بر سر این مسئله که آیا گاسپار
   بطور جد یک عقب مانده ذهنی است یا نه روانشناسی  که
   مدعی عقب مانده بودن اوست معمایی را بدین شرح طرح مینماید
   تا میزان هوش او را بیازماید :

   فرض میکنیم که ما بر سر یک دوراهی ایستاده ایم که یک راهش
   به دهکده دروغگویان و راه دیگرش به دهکده راستگویان ختم میشود. 
   فردی را بر سر این دو راهی میبینیم و نمیدانیم او اهل کدام دهکده
   است .
   چگونه با یک سوال میتوان فهمید که او اهل کدام دهکده است ؟ !

  گاسپار پاسخ می دهد :

  بسیار ساده است . از او می پرسیم آیا شما یک غورباقه سبز
  هستید یا خیر ؟! 

فیلم ـ معمای گاسپار هاوزر ـ به کارگردانی فیلمساز شهیر آلمانی " ورنر هرتسوگ "
بر اساس این ماجرای بسیار عجیب ، غیر قابل توضیح و غم انگیز ساخته شده .

چالش جدید رشید پور

رضا رشید پور با برنامه {  مثلث } به تلویزیون بازگشت .
به نظر می رسد نسل شومن های جسور و دارای
کاریزمای رسانه ای که بعد از وقفه ای طولانی با
اجراهای خوب " فرزاد حسنی " در حال شکل گرفتن بود
قرار است با " رضا رشید پور "‌ادامه پیدا کند .
{ مثلث } برنامه روتین و تا حدی جنجالی است که
که با هدف قرار دادن اخبار مربوط به چهره های معروف
جامعه از هنر و سیاست گرفته تا ورزش قصد دارد تا
با استفاده از آرای مردمی اقبال یا عدم اعتماد عمومی
به یک چهره را  به داوری مردم بگذارد . 
در اولین شب اجرا واکنش عمومی به استدلالات مدیر  صدور مجوز موسیقی وزارت ارشاد چیزی در
حد فاجعه بود.  اینکه این برنامه فقط برای شبکه تهران پخش می شود باعث تاسف است .
هر چند که به تجربه ثابت شده ممیزی های داخل و خارج از سیما بی کار نخواهند ماند .

  حلقه مفقوده در حلقه سبز    
                                                             

  در اولین قسمت از سریال " حلقه سبز "‌ به کارگردانی
  ابراهیم حاتمی کیا در کمال تعجب ادای دینی مشخص
  را به دو غول سینمای سالهای گذشته شاهد بودیم .
  اینکه  این ارجاع مستقیم از سوی حاتمی کیا  هیچ 
  بازخورد رسانه ای را در هیچ کدام از مطبوعات زرد و قرمز
  نداشت گواه مجددی است بر  نابودگی نگاهی تیز بینانه 
  و حافظه دار  در مخیله مدعیان اهل فن   .

  در سکانس افتتاحیه از اولین قسمت سریال حلقه سبز 
  فردی که معلول ذهنی نشان می دهد سوار بر  ویلچر
  در حال حرکت است .
  فیزیک بازیگر ،‌ گریم و اجزای صحنه که شامل
  فرفره های چرخان نصب شده به روی ویلچر است 
  ارجاع کاملن مستقیمی از سوی حاتمی کیا بود
  به " بهروز وثوقی "‌ ، "‌سوته دلان "‌  و
  مرحوم علی حاتمی .

چو عضوی به درد آورد روزگار  

چو عضوی به درد آورد روزگار 

در خبرها  بود که طرح  { رحم ( زهدان ) اجاره ای }  در مجلس تصویب شد .

خوب این طرح خیلی خوبه . به خصوص برای زوج هایی که به دلایلی دچار مشکلاتی در زمینه
کاشت ، داشت و برداشت نی نی هستند  .

 البته خدا کنه این قبیل طرح ها به همین یک مورد ختم بشه ..
وقتی فکرش رو میکنم پشتم می لرزه از اینکه  شاید با رونق و رواج چنین طرح هایی بزودی شاهد
درخواستهای دیگری در زمینه " اندام اجاره ای " باشیم .

فی المثل اگر جماعت قزوین نشان هوس اجاره عضو مطلوب مورد نظر به سرشون زد تکلیف چیه ؟!
‌
یا اگر پیران سپید موی و یا ناتوانان از نفس افتاده به دنبال تجدید حرارت برآمدند و دربه در تقاضای
تصویب طرح اجاره عضو شریف رو خواستار شدند چه کسی پاسخگوی این قشر خواهد بود ؟

خوب از منظر (( قوانین مالک و مستاجر )) اگه قرار باشه به موضوع نگاه کنیم باید موارد متعددی
در قرارداد اجاره مد نظر قرار بگیرند که فکر میکنم نیاز به بازنگری دارند  .

1 ـ هرگاه مستاجر از تخلیه و تحویل مورد اجاره خودداری نماید موجر میتواند با مراجعه به مراجع
ذیصلاح نسبت به صدور حکم تخلیه اقدام نماید  .
{ در این حالت تصور بفرمایید فرد قزوینی در حالیکه عضو اجاره ای رو دو دستی در تصرف عدوانی
نگه داشته کشان کشان توسط دو مامور  اجرای حکم تخلیه که به تضرع و ناله نفرینهاش
بی توجهند مورد اجاره رو تخلیه می کنه و "اسباب اثاثیه" اش رو هم سر سیاه زمستون پرت
میکنن توی پیاده رو ! }

2 ـ مستاجر موظف است در زمان انقضای قرارداد اجاره مورد اجاره ای را صحیح و سالم به
موجر تحویل نماید .
{ در این حالت اگه تاریخ انقضای مدت اجاره عضو شریف ، شب جمعه باشه خوب  اون مستاجر
بدبخت بی نوا چه خاکی باید بریزه توی سرش ؟! ( منظور سر خودش . مترجم )  }

3 ـ  مستاجر حق واگذاری مورد اجاره را به غیر نداشته  و  .....
{ تصور کنید روابط بین همسایه ها بخاطر  قرض ندادن اندام تحت اجاره حتی برای یک شب
تا چه حد تیره میشه ! }

و خلاصه خیلی موارد وجود دارد درباره اندام اجاره ای که باید درباره آن دقت شود .

اندر احوالات مصائب یک اول شخص مفرد 

اندر احوالات مصائب یک اول شخص مفرد

زمانی که پیکاسو  اولین نمایشگاه نقاشی های کوبیسم خود را در نیویورک برپا کرد یکی از بازدید کنندگان
به او گفت :
آقای پیکاسو امیدوارم ناراحت نشوید اما این شکلک  های کج و معوج شما را پسر پنج ساله من هم میتواند
بکشد. پیکاسو خنده ای کرد و گفت: البته ،مطمئنم که می تواند ، اما آیا شما هم جرات نمایششان را دارید؟!
 
 خوب ...، مفتخریم که اعلان می نماییم  
 اولین  هنرنمایی  پسا پست مدرنیسم! ما
 را در عالم  فتو غراف در عکسی موسوم به  
 " تماشاگر ـ تماشاچی " نظارت می فرمایید.

روحتان مُنیر ، دیدگانتان مُنوَر ! 

 مستحضر باشید  که حالیه  نیمی از خلائق
 عالم مسکــون  تحت هیمنه این عکس جان
 نثار و سینه چاک ما شده اند ( لازم به ذکر
 است که در این نیمه از نفوس دنیا محض
 رضای  خدا یک فقره زن ، یک فقره عاقل  یا
 یک فقره خلقت موجه یافت می نشود . ارائه
 این ادله  به جهت پیشگیری از سیل تکذیبات و
 جنجالات که عنقریب روان خواهد شد ضروری
 می نمود  ) .

علی الحال معترفیم معدودی از دوستان در مراسم رونمایی این عکس که در مورخه یازدهم سپتامبر المبارک
در"سالون شهید آبراهام لینکلن موزه هنرهای خیلی دراماتیک نیویورک" برگزار گردید ناتوان از خُفیه نمودن بُخل
و حسدشان رسمن عارضمان شده گفتند که ما در عالم عکاسی پُخی نمی شویم .

اما از آنجا که خدا گواه است که این فخر عالم پیکچرازیون و غرافیک  قصد بر ثبوت قوه و قوات بیکران بشری
دارد عزم فرموده ایم تا بر همگان ثابت بنماییم  که در این فقره سخت اشتباه کرده اند و اصولن ما نه در
عکاسی که در هیچ زمینه ای هیچ پُخی نمی شویم .. هکذا که از بنیاد نیز چنین قراری  نداشته ایم .

البت در راستای تمجید و تحسین آثار و توانایی هایمان در علوم  آرتیستی علی الخصوص همین ثبت و ضبط
تصاویر مِن قبل این ایام  یک  رندی  فرموده  :‌  گر تو قرآن بدین نمط خوانی ، ببری لذت مسلمانی ! .

نگارش های من

پنجره

ادامه مطلب ،

ادامه مطلب ،

ادامه مطلب ،

ادامه مطلب ،

ادامه مطلب ،

ادامه مطلب ،

ادامه مطلب ،

آرشيو تمام مطالب ،