باور كن خودمم نمي دونم چه جوريه ..
اين روزها در حد چند نفر آدم سالم و كــسخـل صبح تا شب ميدُوم دعوا مي كنم .
كلاهمو برداشتن ناجور .. منم دارم سعی می کنم كلاه ديگري رو بر دارم ،
چكم برگشت خورده .. منم حكم جلب سيار ديگري رو گرفتم ،
از مهموني ها فرار مي كنم اما مثل خر مهمون داري مي كنم و همه هم در حاليه
كه زمين و زمان رسمن عليه من بسيج شدن تا دهنمو سرويس كنن و منم پررو پررو
اصلن خودمم نمي دونم چرا اينقدر پوست كلفت شده ام كه نميزارم در برم .
يه وقتايي هست توي زندگي آدم كه از بلندي ديوار مشكلاتش نميتونه بگذره پس
نهايتن روش رو بر مي گردونه و از مشكلات فرار ميكنه .
اين مدل فرار از مشكلات رو يه عده ميگن بزدلي اما من فكر ميكنم اگه به اين نتيجه
رسيدي كه بايد فرار كني پس فرار كن ، با عجله هم اينكارو بكن .
اما حكايت اين روزهاي من يه خورده متفاوته ..
من نميتونم روم رو برگردونم و فرار كنم چون فرقي نميكنه . چون من درست در نقطه
مركزي دايره و چنبره مشكلات گرفتار شدم و مشكلات مثل اون هاله نور معروف دور تا
دورم رو گرفته و هر جا برم باهام هستن .
پس اگه بشه اسمشو گذاشت راهكار يه راه چاره بيشتر ندارم اونم اينه كه حالا كه
من از رو نميرم صبر كنم تا مشكلات از رو برن .
من ميدونم الانه اون شخصيت حقوقي مشكلات كه در ضمير آگاه و نا خودآگاه من
جاکــشانه جا خوش كرده با پي بردن به اين مدل طرز تفكر من داره دندون رو دندون
ميسابه و لاينقطع فحشه كه حواله ام ميكنه .
خوب بزار بكنه . . . . گور پدر دیوسش .. میفهمی ؟گور باباش ..
ببين من غر نمي زنم ... دارم گريه هامو مي نويسم .
از وقتي پنج ساله ام بوده همش تو گوشم خوندن مرد كه گريه نميكنه ..
خوب منم از همون پنج سالگيم فكر كردم احتمالن مَردم پس نبايد گريه كنم .
نکردم و همیشه هم مثل حجم پر فشار یه شاش که یهو یی وسط یه
مهمونی پُر میشه توی مثانه ات و یخه ات رو می گیره و تو مجبوری کل قضیه
رو قورتش بدی به روی خودت نیاری .. خُب منم نیاوردم و هیچوقت هم از هیچ
میزبانی نپرسیدم ببخشید مستراحتون کجاست ؟
الانشم اينا رو كه ميبيني همون گريه هاست ..
انگشتام شدن چشم و اين كلمات هم مثلن اشكن ...
.. ببخشيد . خيلي ببخشيد .. واقعن عذر ميخوام .. ميشه در گوشتو بگيري ؟
چشماتم ببند .. نبيني ها .. خوب ... ببخشيد اما شاشيدم تو اين مدل مرد
شدن و اين مدل گريه كردن ..
حالم بهم ميخوره از اينكه كسي فكر كنه دارم ابعاد رمانتيك قضيه رو مي نويسم .
نه بابا اینجوریا نیست . زندگی سخت شده . یه کلام فـاکید یا داره مـیفاکه .
منم میگم به درک .. اصلن به فلانم خوبه ؟ اینجوری بگم حالشو میبری ؟
با عذر خواهي از هر کسی که خوند فقط خواستم بعد اين همه سال
يه دونه مطلب هم واسه اون ضمير ناخودآگاه قُرُمدنگ خودم بنويسم .
خُب حالا نوشتم ..
ok پس ،
به زندگی عادی بر می گردیم ...
.................
.................
اخیرن فیلم زیبایی دیدم که یه زن داشت یه مرد و ...........
نوشته شده در پنجشنبه دوم خرداد 1387ساعت 14:53  توسط امید صیادی ( امیدوار ) |