مهمانخانه شیطان

اونهایی که برنامه های تلویزیونی دهه شصت این مملکت رو یادشونه حتمن به خاطر
میارن که اون سالها روزگار جولان سینمای ژاپن در رسانه ملی ما بود .
چپ و راست فیلمها و سریال های ژاپنی بود که نشون می دادند اونقدر که دیگه با
دیدن آرم" NHK" و تیتراژی که چند تا خط کج و معوج روی بک گراند کوه فوجی
افتتاحش می کرد آدم حالش بهم می خورد.

فکر می کنم تنها زمانی که یک شبکه تلویزیونی غیر ژاپنی و دولتی دوره کامل
فیلمهای کوروساوا ، یاساجیرو ازو ، و ماساکی کوبایاشی رو  اونقدر پخش و تکرار
کرد که نوارهاش همه از قابلیت پخش مجدد افتاد اون موقع ها بود .

به هر حال .. توی همون پخش فله ای محصولات در پیت ژاپنی اما یک شب اتفاق
عجیبی در تلویزیون ایران افتاد ..
یه فیلم به شدت ماندنی و تاثیر گذار پخش شد که کمتر کسی درباره اش شنیده بود .
فیلم " مهمانخانه شیطان " ( ممنون آرش بخاطر لینک )داستان جذاب و غافلگیر کننده ای
داشت .
مردی به علت بدهی ناچار میشه همسرش رو نزد طلبکارها گرو بگذاره ..
اون در حالی که برای پرداخت بدهی و نجات همسرش از روسپیگری فقط تا غروب آفتاب
فرصت داره در جستجوی تامین بدهی گذارش به چند سامورایی فقیر میفته و اونها با
وجودیکه وظیفه ای در قبال مرد بدهکار نداشتند اما هم قسم میشند تا همسر او رو از
دست طلبکارها نجات بدند .
در یکی از سکانسها بعد از حمله سامورایی ها به محل اسارت زن که در آخرین
لحظات در حال سپرده شدن به اولین مشتری که همان صاحب مهمانخانه بوده یکی از
سامورایی ها به مرد بدهکار که هاج و واج از اون همه شدت و حدت سامورایی ها
می پرسه آخه چرا شما باید به خاطر من و همسرم بمیرید ؟  پاسخ میده که :
می خواهیم مردنمون ارزشی داشته باشه ..

نه اون فیلم و نه به خصوص این دیالوگ رو هرگز از یاد نمی برم ..

---

آزاد راه

در حکومت سنگین چکمه ها ،
زیر آمد و رفت رهگذران بلند  ..
تابلوی خشمگین توقف ممنوع
سنگفرش پیاده رو را
به کشف هر ناشرع  شیرینی ،
بان  نشسته   .. 

[ صحنه ی والس ِ برگ شیدا
در آغوش باد دیوانه ]

در انتهای جاده اما ...
ورقی آهنین و سرد ..
از ازل ایستاده ..
در نگاه زخمی ش :
یاد هزاران تخت ،
که رفت و شکست   ..
بی آنکه حتی عبور مورچگان را ..
بی لبخند بدرقه کند .
پی در پی ِ هر نفس می خواند : 
سفری خوش را برایتان آرزومندم !

//////////////////////////////////////////////////////
خرداد 87 / امید صیادی

نوشته شده در  پنجشنبه سیزدهم تیر 1387ساعت 19:44  توسط امید صیادی ( امیدوار ) |

بوسه بر رخ مهتاب

قاصدکها بی اختیار می رقصند

طنز من و نیکول کیدمن

نامه های عاشقانه فرشته خانوم

پل نیومن درگذشت


1925 _ 2008

پل نیومن، هنرپیشه مشهور آمریکایی در 83 سالگی درگذشت.

پل نیومن که در بسیاری از معروف ترین فیلم های هالیوود نقش اصلی را بازی کرده بود از بیماری سرطان رنج می برد.

پل نیومن با چشمان آبی رنگ و چهره جذابی که داشت در طول 50 سال فعالیت های سینمایی یکی از پرطرفدارترین هنرپیشگان آمریکایی بود.

ادامه مطلب ،

«يکشنبه غمگين»: نغمه‌ای برای خودکشی

اولين بار، اين مأموران اداره پليس بوداپست بودند که در فوريه ۱۹۳۶ و هنگام تحقيق روی پرونده خودکشی کفاشی به نام «جوزف کلر» به قدرت اين آهنگ پی بردند. آن‌ها متوجه شدند که آن مرحوم به جای وصيت‌نامه يا متنی که دليل خودکشی‌اش را توضيح دهد، تنها کاغذی با چند بيت شعر از ترانه‌ای گمنام از خود به‌جا گذارده است. هيچ کدام از پليس‌ها تا آن لحظه نام ترانه «يکشنبه غمگين» را نشنيده بود.

ادامه مطلب ،

استنلی کوبریک و جنون کمال‌گرایی

همراه با موسیقی ریچارد اشتراوس، تکه استخوانی چرخ زنان در هوا به فضاپیمایی تبدیل می‌شود تا به رقص موزون خود در بیکرانگی کیهان ادامه دهد. کمتر سینمادوستی است که این صحنه را از فیلم «راز کیهان» ساخته‌ی استنلی کوبریک به خاطر نداشته باشد. اگر این کارگردان بزرگ آمریکایی زنده بود، در تاریخ ۲۶ ژوییه‌ی امسال هشتاد ساله می‌شد.

ادامه مطلب ،

««جورج اورول» وبلاگ‌نويس مي‌شود

به گزارش خبرگزاري فارس، به نقل از روزنامه لوفيگارو چاپ پاريس، روزنوشت‌هاي «جورج اورول» بين ساليان 1938 تا 1942 نوشته شده است. وبلاگي كه قرار است خاطرات اورول روي آن قرار گيرد، به نشاني http://orwelldiaries.wordpress.com در دسترس عموم است.

ادامه مطلب ،

هنرمندان و ياري به كودكان سرطاني


به همت فريال سلحشور مدير گالری دی ، نمايشگاهی از هنرمندان داوطلب نقاش ، مجسمه ساز و عکاس به سود محک (موسسه خيريه حمايت از کودکان مبتلا به سرطان) در تالار آبی کاخ نياوران به مدت سه روز برپا شده است. عنوان اين نمايشگاه رنگ عشق است.

محک چيست؟

در سال 1368 مادری که دختر دوساله و نيمه اش به سرطان مبتلا شده بود، با توجه به تجربه سختی که با معالجه فرزند به ثمر نشست، تصميم گرفت مرکزی برای کمک رسانی به کودکان سرطانی ايجاد کند. بنابراين در 1370 موسسه خيريه حمايت از کودکان مبتلا به سرطان توسط سعيده قدس به عنوان يک سازمان غیر دولتی به ثبت رسيد.

ادامه مطلب ،

يادي از «شهرزاد» شاعر، نويسنده، و رقصندۀ فيلم‌هاي فارسي


ابراهیم گلستان :
رفتم آن جلد لاغر آکنده از بيان زندۀ بيدادگر را که سالها پيش با عنوان «با تشنگي پير مي‌شويم» در آمد، در آوردم. از آن برايش تکه‌ها خواندم. شعر کار خود را کرد."اخوان "خود را مي‌گرفت نگريد، که عاقبت نتوانست. افتاد به هق‌هق. بلند شد رفت. بعد که آمد گفت: اين از کجا آمد، کيست؟


«کبرا» نام خواهر مرده‌ام بود که شناسنامه‌اش را باطل نکرده بودند و شناسنامه را براي من گذاشتند. مادرم «مريم» صدايم مي‌کرد. پدرم «زهرا» مي‌خواندم. زمان رقصندگي «شهلا» مي‌گفتندم. در سينما «شهرزاد» شدم، و حالا زير شعرهايم مي‌نويسند: ـ شهرزاد. . . شما که مرا ياري داديد تا بدانم کيستم و مرا به ايل خود راهم داديد، به هر نامي که مي‌خواهيد صدايم کنيد دستتان را مي‌بوسم. . . »

ادامه مطلب ،

صدای همه‌ی ما؛ سیمین بهبهانی



گفتگوی عباس معروفی با سیمین بهبهانی

سیمین بهبهانی متولد ۲۸ تیر ماه ۱۳۰۶، تهران. من در کنار سیمین چه در خانه، چه در کانون نویسندگان، چه هنگامی که مدیر مجله ادبی بودم و چه به عنوان یک نویسنده از موهبت‌های بی‌نظیری بهره برده‌ام. و این افتخار نصیبم شده که شاگرد او باشم؛ رفیقش، پسرش و همراهش.

سیمین بهبهانی برای شرکت در کنفرانس پن به برلین آمده بود. در دیداری که داشتیم لابه‌لای حرف‌ها و گشت و گذار در خاطرات فرصتی هم پیش آمد تا در مورد یکی دو موضوع مهم شعری سیمین بهبهانی صدایش را ضبط کنم. باید در مورد این یکی دو موضوع با او حرف می‌زدم. گفت و گوی ما حالت مصاحبه ندارد، همین‌جوری با هم حرف زده‌ایم. همین گفت و گوی ساده.

ادامه مطلب ،

آرشيو تمام مطالب ،