| تبليغات | X |
|
{{ The Great Dictator}} {{دیکتاتور بزرگ}} کارگردان: چارلز اسپنسر چاپلین بازیگران : چارلز چاپلین پولت گودار جک اوکی محصول محصول1940 آمریکا خلاصه داستان : آرایشگری یهودی (چاپلین) که در جنگ جهانی اول سرباز بوده و در یک حمله ی هوایی حافظه ی خود را از دست داده،حافظه اش را همزمان با به قدرت رسیدن فردی به نام "آدنوید هینکل" در "تومانیا" ( با بازی چاپلین) باز می یابد... در تهاجم دشمن،آرایشگاه او به آتش کشیده و خود نیز به جرم پنهان کردن یکی از دوستانش دستگیر و به اردوگاه اسیران جنگی فرستاده می شود . ... 
|
هفتاد سال عبادت ... یک شب به باد میره !!! ؟؟؟ هفتاد سال عبادت ... یک شب به باد میره !!! ؟؟؟ کار سختیه .. اما شدنیه .. یعنی باید بشه .. بزارید از اولش بگم .. نوشته شده در دوشنبه سی و یکم تیر 1387ساعت 0:38 توسط امید صیادی ( امیدوار ) |
|
بوسه بر رخ مهتاب قاصدکها بی اختیار می رقصند طنز من و نیکول کیدمن نامه های عاشقانه فرشته خانوم خداوندا ، مرا مثل بودا در غربت رنگها و صدا ها بسوزان و خاکسترم را بر سر خاک مُرده بپاش. به آقای شب هم بگو خطر رفع شد ، من مُرده ام ...
پل نیومن درگذشت 1925 _ 2008 پل نیومن، هنرپیشه مشهور آمریکایی در 83 سالگی درگذشت. پل نیومن که در بسیاری از معروف ترین فیلم های هالیوود نقش اصلی را بازی کرده بود از بیماری سرطان رنج می برد. پل نیومن با چشمان آبی رنگ و چهره جذابی که داشت در طول 50 سال فعالیت های سینمایی یکی از پرطرفدارترین هنرپیشگان آمریکایی بود.
«يکشنبه غمگين»: نغمهای برای خودکشی اولين بار، اين مأموران اداره پليس بوداپست بودند که در فوريه ۱۹۳۶ و هنگام تحقيق روی پرونده خودکشی کفاشی به نام «جوزف کلر» به قدرت اين آهنگ پی بردند. آنها متوجه شدند که آن مرحوم به جای وصيتنامه يا متنی که دليل خودکشیاش را توضيح دهد، تنها کاغذی با چند بيت شعر از ترانهای گمنام از خود بهجا گذارده است. هيچ کدام از پليسها تا آن لحظه نام ترانه «يکشنبه غمگين» را نشنيده بود.
استنلی کوبریک و جنون کمالگرایی همراه با موسیقی ریچارد اشتراوس، تکه استخوانی چرخ زنان در هوا به فضاپیمایی تبدیل میشود تا به رقص موزون خود در بیکرانگی کیهان ادامه دهد. کمتر سینمادوستی است که این صحنه را از فیلم «راز کیهان» ساختهی استنلی کوبریک به خاطر نداشته باشد. اگر این کارگردان بزرگ آمریکایی زنده بود، در تاریخ ۲۶ ژوییهی امسال هشتاد ساله میشد.
««جورج اورول» وبلاگنويس ميشود به گزارش خبرگزاري فارس، به نقل از روزنامه لوفيگارو چاپ پاريس، روزنوشتهاي «جورج اورول» بين ساليان 1938 تا 1942 نوشته شده است. وبلاگي كه قرار است خاطرات اورول روي آن قرار گيرد، به نشاني http://orwelldiaries.wordpress.com در دسترس عموم است.
هنرمندان و ياري به كودكان سرطاني به همت فريال سلحشور مدير گالری دی ، نمايشگاهی از هنرمندان داوطلب نقاش ، مجسمه ساز و عکاس به سود محک (موسسه خيريه حمايت از کودکان مبتلا به سرطان) در تالار آبی کاخ نياوران به مدت سه روز برپا شده است. عنوان اين نمايشگاه رنگ عشق است. محک چيست؟ در سال 1368 مادری که دختر دوساله و نيمه اش به سرطان مبتلا شده بود، با توجه به تجربه سختی که با معالجه فرزند به ثمر نشست، تصميم گرفت مرکزی برای کمک رسانی به کودکان سرطانی ايجاد کند. بنابراين در 1370 موسسه خيريه حمايت از کودکان مبتلا به سرطان توسط سعيده قدس به عنوان يک سازمان غیر دولتی به ثبت رسيد.
يادي از «شهرزاد» شاعر، نويسنده، و رقصندۀ فيلمهاي فارسي ابراهیم گلستان : رفتم آن جلد لاغر آکنده از بيان زندۀ بيدادگر را که سالها پيش با عنوان «با تشنگي پير ميشويم» در آمد، در آوردم. از آن برايش تکهها خواندم. شعر کار خود را کرد."اخوان "خود را ميگرفت نگريد، که عاقبت نتوانست. افتاد به هقهق. بلند شد رفت. بعد که آمد گفت: اين از کجا آمد، کيست؟ «کبرا» نام خواهر مردهام بود که شناسنامهاش را باطل نکرده بودند و شناسنامه را براي من گذاشتند. مادرم «مريم» صدايم ميکرد. پدرم «زهرا» ميخواندم. زمان رقصندگي «شهلا» ميگفتندم. در سينما «شهرزاد» شدم، و حالا زير شعرهايم مينويسند: ـ شهرزاد. . . شما که مرا ياري داديد تا بدانم کيستم و مرا به ايل خود راهم داديد، به هر نامي که ميخواهيد صدايم کنيد دستتان را ميبوسم. . . »
صدای همهی ما؛ سیمین بهبهانی گفتگوی عباس معروفی با سیمین بهبهانی سیمین بهبهانی متولد ۲۸ تیر ماه ۱۳۰۶، تهران. من در کنار سیمین چه در خانه، چه در کانون نویسندگان، چه هنگامی که مدیر مجله ادبی بودم و چه به عنوان یک نویسنده از موهبتهای بینظیری بهره بردهام. و این افتخار نصیبم شده که شاگرد او باشم؛ رفیقش، پسرش و همراهش. سیمین بهبهانی برای شرکت در کنفرانس پن به برلین آمده بود. در دیداری که داشتیم لابهلای حرفها و گشت و گذار در خاطرات فرصتی هم پیش آمد تا در مورد یکی دو موضوع مهم شعری سیمین بهبهانی صدایش را ضبط کنم. باید در مورد این یکی دو موضوع با او حرف میزدم. گفت و گوی ما حالت مصاحبه ندارد، همینجوری با هم حرف زدهایم. همین گفت و گوی ساده. |
