و در این جمعه ی تب دار ، عقل ما پیروز است 

  به ظاهر سعی میکنیم نشون بدیم که
  همه چیز آرومه . سعی داریم که وانمود
  کنیم همه چیز عادیه . 
  دوست داریم باور کنیم که هر اتفاقی که
   میفته در نهایت تطبیق میل باطنی ما
  هست با سرنوشتمون .
  و در نهایت در عمق وجودمون آرزو میکنیم
  که "خدایا همون بشه که من می خوام" 
  دوست دارم بگم "هی رفقا ، بیایید یه
  خورده از این فضای سنگینی که همه ایران
   و ایرانی ها رو احاطه کرده فاصله بگیریم ؛
   بیایید بریم سینما ، تئاتر ؛ بیایید بریم یه
   گشتی بزنیم و اگه جای خوبی پیدا شد
  بشینیم و یه دل سیر بستنی بخوریم ..." 
   اما خدا می دونه که حتی فکرش احمقانه است


 نمی تونیم . نمیشه که آروم باشیم و اصلن 
 مقدور نیست که  این حواس کوفتی رو 
 متوجه چیزی غیر از اتفاقات بیست و چهار 
 ساعت آینده کرد . 
 شاید خیلی ها فکر می کنند که تعدادی
  هستند که همچنان  قصد ندارند توی این 
 انتخابات شرکت کنند پس از این دلهره و
 التهاب حتمن که دور هستند و مشکلی
 ندارند . 
  قبول دارم تا حدی ، قبول دارم که تعدادی 
  هنوز و در فاصله چند ساعت مونده به
  انتخابات کماکان معتقدند که چه شرکت
  بکنند و چه نکنند اون که از قبل تعیین شده
  از صندوق میاد بیرون ؛ 
می دونم که همچنان عده دیگری معتقدند 
که همه این سر و صداها واسه خاطر اینه که
مردم رو بکشونن پای صندوق های رای تا تاییدیه
نظام رو بگیرند در مقابل چشم مردم دنیا و یا
خیلی عقاید و حرفهای دیگه که همه و همه اش
به خاطر رسیدن به اون حد از رضایت باطنیه
تا هیچ ذهنی خودش رو مدیون خودش ندونه
  

  اما این رو هم می دونم که محاله 
 { تاکید می کنم محاله } که کسی با
 کاری نکردن در هیمنه ای که کوچک و بزرگ ،
  پیر و جوون فارغ از سطح و رنگ و سلیقه 
  میخوان کاری بکنند به آرامشی برسه . 
 نه ، من می گم محاله اگه نخوای به جنگ
  تقدیرت بری و بشینی کنج خونه راضی
  باشی .
  من می گم ممکن نیست ناراضی باشی و
 نخوای برای رضایتو برای وجود خودت مبارزه
  کنی . 
  من میگم اصلن شدنی نیست که خودت 
  رو مُحق بدونی اما نخوای برای رسیدن به 
  حقت تلاشی بکنی .. نه .. 



  پس اگه واقعن خودت رو می شناسی ،
  اگه اهل خواستنی و اگه خواستت در
  حداقل ترین ها واسه خودت مهمه ..

  اگه میتونی واقعیت رو ببینی فارغ از تکرار
  حرف و حرف و حرفهای تکراری که سی
  سال شنیدیم و باعث شدند که بی تفاوت
  و به امید تغییر واهی از آسمان از کنار یک
  عمر زندگی بگذریم پس جمعه  تو هم  بین 
 جمعیت زنده ای باش که امروز رو باور کردند
 و اهل گرفتن حق خودشون هستند، 
 جمعیت زنده ای که میدونن با نشستن
 کنج خونه هیچ خدمتی به خودشون که 
 نکردن هیچ ، کلی هم آب به آسیاب کسانی
ریختن که سعی داشتن و دارند فقط با حرف
  برای زندگی شون تصمیم بگیرند . 


  نه من قصد ندارم اجازه بدم کسی با حرف 
  مفت برای سرنوشتم تعیین تکلیف بکنه و
   رای دادن حداقل کاریه که میتونم برای
  سرنوشت  خودم انجام بدم .

   تصاویری که در کنار مطلب می بینید از
   تجمعات سه روز اخیر تهران در حمایت از
  مهندس میرحسین موسوی گرفته ام . 
  نه عکاس حرفه ای هستم و نه دوربین
  حرفه ای دارم . 

  اما برای اینکه کمترین شکی برام باقی
  نمونه که : 
  به قول قدیمی ها، به قول عقلا ، به قول
   مردم و نهایت به قول هر منطق و شعوری 
 "حق با اکثریت است و مردم  می فهمند "
  رفتم و از این اکثریت مطلق عکس گرفتم ،




  به جمع اضافه شدم ، شعار دادم ، پا کوبیدم
  و دست زدم و ای ایران خوندم تا شک نکنم
   که میشه کمک کرد به پیروزی منطق و عقل
   بر دروغ و تزویر و ظاهر سازی.

  شنبه ، یکشنبه فارغ از هر نتیجه ای من
  خیالم آسوده است که تمام سعی م
  رو کردم .

   من به زمانه خودم و به مردم همسایه و
   هم نفسم بدهکار نیستم .. 


آره .. اگر چه ساعات تب دار و ملتهبی رو
می گذرونم اما هفته ی آسوده ای رو در
پیش خواهم داشت.

منوي اصلي

آخرین مطالب

آرشيو موضوعي

نگارش هاي من

سينمالاگ

ادامه مطلب

آمار وبلاگ

امکانات

آرشيو مطالب

دوستان

پيوندهاي شبکه